Więcej szczegółów - pod zakładką "Forum Przyjaciół Dzieci Ulicy"
Pedagog uliczny'08
poniedziałek, 22 wrzesień 2008
„Bezpieczne ulice – program pracy pedagogów ulicznych w środowisku otwartym” to temat inauguracyjnego spotkania w dniu 28 sierpnia 2008 r. W zagajeniu, Wiesław Kołak, prezes ZG TPD przypomniał okoliczności powstania w 1988 roku Krajowego Komitetu Wychowania Resocjalizacyjnego, którego jest przewodniczącym. Podkreślił, że dużym osiągnięciem KKWR jest stworzenie sieci środowiskowych ognisk wychowawczych oraz opracowanie programów Pedagog Rodzinny, Pedagog Uliczny czy Pedagog Podwórkowy oraz Przyjaciel Dzieci Ulicy, których celem jest bardziej wszechstronne i profesjonalne organizowanie działalności opiekuńczo-wychowawczej. Przypomniał o takich imprezach, jak Ogniskowy Sejmik Dziecięcy i Dzień Ogniskowicza. W ciągu 20 lat działalności KKWR – powiedział – system opiekuńczo-wychowawczy sprawdził się, potwierdziły się jego wysokie walory wychowawcze, profilaktyczne i resocjalizacyjne. Z kolei Barbara Głowacka, sekretarz KKWR, poinformowała, że w ciągu 11 lat zostało zatrudnionych 100 pedagogów ulicznych, a z ich pomocy skorzystało blisko 10 tys. dzieci. Następnie omówiła cele programu i zadania pedagoga ulicznego, opracowane wspólnie przez KKWR i Towarzystwo Przyjaciół Dzieci z wykorzystaniem doświadczeń berlińskiej grupy pedagogów ulicznych ”Gangwey”, ale głównie własnych doświadczeń w realizacji programów „”Wychowawca Podwórkowy” i „Przyjaciel Dzieci Ulicy”. Celem ogólnym programu jest wypracowanie optymalnego, dostosowanego do różnorodnych warunków, modelu pracy profilaktyczno-wychowawczej w środowisku otwartym – na ulicy, podwórku, boisku, w parku, ogrodzie jordanowskim i w innych miejscach spotkań młodzieży; zmniejszenie zagrożeń patologią i niedostosowaniem społecznym poprzez stworzenie możliwości udzielania ochrony i różnorodnej pomocy dzieciom i młodzieży pozostającym bez opieki, spędzającym wiele czasu poza domem, w niekontrolowanych obszarach dziecięcej aktywności w rejonie ulicy objętej programem; ożywienie ruchu społecznego i działalności na rzecz dzieci ulicy przez pozyskanie do współpracy wolontariuszy spośród studentów studentów absolwentów, przedstawicieli służb miejskich, policji, pedagogów szkolnych, kuratorów sądowych, innych organizacji pozarządowych, parafii itp. W programie uczestniczy 25 pedagogów ulicznych. W dniach 17-19 września br. odbyło się szkolenie, którego celem jest zwiększenie umiejętności i kompetencji zatrudnionych pedagogów ulicznych
O PRAWACH DZIECKA
wtorek, 10 czerwiec 2008
Prawo do wychowywania w rodzinie
Krajowy Komitet Wychowywania Resocjalizującego jest inicjatorem tworzenia w Polsce środowiskowych ognisk wychowawczych TPD. Od początku swojej działalności kieruje się zasadą „ Róbmy wszystko, aby dzieci wychowywały się w rodzinach własnych”. Wychowawcy ognisk TPD ,w swojej codziennej pracy ,starają się, abyśmy pozostawali w swoich rodzinach, abyśmy nie musieli być kierowani do zakładów wychowawczych, abyśmy po zajęciach w ognisku wracali do domu. W ogniskach mamy zorganizowany czas, wychowawcy pomagają mam w odrabianiu lekcji wyrównywaniu braków w wiadomościach szkolnych i przechodzili z klasy do klasy. Tutaj mamy możliwości ciekawego spędzania czasu wolnego, przy komputerach, w sporcie i innych i innych interesujących zajęciach. W ogniskach jesteśmy akceptowani ,chociaż przychodzimy tu z różnymi przeżyciami, czujemy się bezpiecznie. Pragniemy podkreślić, że blisko od 20 lat działające ogniska TPD pod patronatem KKWR są placówkami, które przeciwstawiają się społecznemu niedostosowaniu dzieci i młodzieży. Hasło Krajowego Komitetu Wychowania Resocjalizującego „ Róbmy wszystko, aby dzieci wychowywały się w rodzinach własnych” jest w ogniskach w pełni realizowane. Zespół Wychowanków Ognisk TPD
KKWR w dniu 14 marca 2008 roku podsumował swoją działalność
poniedziałek, 14 kwiecień 2008
Krajowy Komitet Wychowanie Resocjalizującego w dniu 14 marca 2008 roku podsumował swoją działalności w latach 2003- 2007 i podjął uchwałę dotyczącą kierunków pracy na następną kadencję.
Kontynuować główne kierunki pracy merytorycznej, to znaczy:
1. Dążyć do doskonalenia KKWR-owskiego systemu pomocy profilaktyczno-wychowawczej poprzez wzmacnianie jego najsilniejszego ogniwa jakim jest środowiskowe ognisko wychowawcze. Doskonalenie jego pracy merytorycznej; wypracowanie wspólnych dla wszystkich ognisk kanonów metodycznych i zasad organizacyjnych odróżniających ognisko od innych placówek wsparcia dziennego, to utrzymanie tożsamości, specyficznej odrębności organizacyjnej i programowej, ale to także trudniejsze wyzwanie podejmowane czasem wbrew unifikacyjnym zapędom urzędników. 2. Kontynuować i rozwijać środowiskowe programy okołoogniskowe jak: pedagog rodzinny, wychowawca podwórkowy, pedagog uliczny. 3. Wzbogacać model pomocy o nowe autonomiczne programy i placówki odpowiadające na konkretne potrzeby środowiskowe. 4. Reaktywować organizację i wzbogacać treści Klubów dyskusyjnych oraz FORUM Przyjaciół Dzieci Ulicy. Utrwalać tradycję święta wychowanków ognisk. Upowszechniać metodykę samorządności poprzez szerszy udział wychowanków ognisk w sejmikach dziecięcych.